Od 2015 roku prowadzimy renowacje mogił wojennych i miejsc pamięci.

Naszym celem jest przywracanie pamięci o Bohaterach!

Przywróciliśmy pamięć o ponad 900 żołnierzach poległych we wrześniu 1939 roku

Na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach odsłoniliśmy wyremontowane kwatery C25 i C27, w których spoczywa ponad 900 żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku. Obrońców Stolicy i Twierdzy Modlin, wśród nich kawalerowie Orderu Virtuti Militari, żołnierze walczący w Legionach Piłsudskiego i wojnie polsko-bolszewickiej, ale również bohaterscy cywile, którzy stanęli na barykadach Warszawy.

Jesteśmy dumni, że Fundacja Nie zapomnij o nas może realizować jeden z największych w ostatnich latach projektów związanych z grobami wojennymi.

Projekt dofinansowano ze środków budżetu państwa

Środki z rezerwy ogólnej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Projekt remontów mogił żołnierzy września 1939 roku realizowany jest dzięki inicjatywie Premiera Mateusza Morawieckiego i finansowaniu ze środków Kancelarii Premiera. Podziękowania kierujemy do Wojciecha Labudy – Pełnomocnika ds. ochrony miejsc pamięci, dzięki którego zaangażowaniu przywracana jest pamięć o naszych Bohaterach.

W miejsce starych, zniszczonych i nieczytelnych „mieczokrzyży” w kwaterze C25 i C27 pojawiły się nowe nagrobki wg. wzoru IPN.

Ale co najważniejsze, udało się też – dzięki przeprowadzonym kweredom – ustalić ponad 100 osób, których miejsca spoczynku do tej pory nie były w żaden sposób upamiętnione.

I dzisiaj ich rodziny będą mogły zapalić znicz na grobie bliskiej osoby.

Zastosowaliśmy również dwa bardzo ważne rozwiązania:

– w przypadkach, w których nieznane jest imię lub nazwisko lub data urodzenia czy przydział wojskowy pozostawiliśmy wolne miejsce. I gdyby kiedyś udało się to ustalić to można w łatwy sposób będzie dopisać inskrypcję.

– w przypadkach, w których na nagrobku widnieje wiele nazwisk stosowaliśmy kolejność alfabetyczną zamiast rangi wojskowej, bo w obliczu śmierci każdy jest równy.

Zachęcamy wszytkich odwiedzających Cmentarz Wojskowy do zapalenia zniczy w kwaterach C25 i C27.

Rodzina po 83 latach odnalazła grób swojego bliskiego – żołnierza września 1939 roku!

Dla takich chwil warto działać społecznie. Przeczytajcie wiadomość:

„Szanowni Państwo,

w imieniu całej rodziny, jako prawnuczka śp. Franciszka chciałam serdecznie podziękować za przeprowadzone prace, a przede wszystkim za przywrócenie pamięci i imion poległych. Dzięki Państwu po 83 latach odnaleźliśmy członka naszej rodziny, o którym nie mieliśmy przez ten czas żadnych informacji. Serdecznie dziękuję!”

Pomnik 3 sióstr poległych w Powstaniu Warszawskim

Trzy siostry: Marysia, Jadzia i Jola zgineły w ostatnich dniach Powstania Warszawskiego. Nie doczekały końca wojny…

Zginęły pod gruzami zbombardowanego budynku 28 września 1944 roku. Ich Matka, pielęgniarka, została zamordowana przez Niemców na początku Powstania w egzekucji na ul. Dworkowej.

Jej ciała nigdy nie odnaleziono…

Dziewczynki spoczywały w zniszczonym, bezimiennym grobie.

Dzięki akcji #NieZapomnijONas po 76 latach Matka (symbolicznie) spoczęła w jednej mogile ze swoimi malutkimi córeczkami. Wspólnie udało się przywrócić o nich pamięć. W 2020 roku odsłoniliśmy wyremontowany grób dziewczynek.

Przywracamy pamięć dzieciom z Powstania Warszawskiego

Wojtuś Zalewski ps. „Orzeł Biały” poległ 21 sierpnia 1944 roku. Miał zaledwie 11 lat…

Pod ogniem jego ciało wynosił Mieczysław Mirecki „Błyskawica”.

Wojtuś przez lata nie miał żadnego grobu, skazany był na zapomnienie.

W 2020 roku odsłoniliśmy jego symboliczną mogiłę na Powązkach Wojskowych.

Zobaczcie jak powstawał ten niezwykły pomnik.

Remont kwatery 11 sanitariuszek poległych w Rzezi Woli

5 sierpnia 1944 roku rozpoczęła się Rzeź Woli.

W ciągu trzech dni Niemcy zamordowali od 30 do 60 tysięcy cywilów…

Tego dnia, w grupie 1200 rannych i personelu szpitala św. Łazarza, zamordowane zostały młodziutkie sanitariuszki Armii Krajowej i ich instruktorka. Dziewczynki miały od 15 do 17 lat. Przed wojną chodziły do jednej szkoły.

W 2019 dzięki akcji #NieZapomnijONas udało się wyremontować ich groby. Wspólnie przywróciliśmy o nich pamięć.

Kwatera B26, tuż obok Pomnika Gloria Victis.

Materiał Panorama TVP

Janina Jamiołkowska „Sława” (lat 16)

Krysia Gadomska „Granit” (lat 17)

Irena Matysiak „Ita” (lat 17)

Alina Gralewska „Alma” (lat 16)

Zdzisława Kempska „Strumyk” (lat 16)

Leokadia Wysocka „Giewont” (lat 15)

Zofia Riedel „Ster” (lat 15)

Janina Sławińska „Szczyt” (lat 16)

Adriana Wodnicka „Grażyna” (lat 16)

Danuta Bobik „Wisła” (lat 16)

Emilia Czechowska „Teresa” (lat 29)

Materiał Wiadomości TVP

Kwatera Zgrupowania AK „Gurt” na Powązkach Wojskowych

„Gdy gaśnie pamięć ludzka, dalej mówią kamienie” – kard. Stefan Wyszyński.

W 2021 roku odsłoniliśmy wyremontowaną kwaterę Zgrupowania Armii Krajowej „Gurt” na Powązkach Wojskowych. Przywróciliśmy pamięć o kolejnych Bohaterach!

Projekt dofinansowano ze środków budżetu państwa

Dotacja celowa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Przywróciliśmy pamięć o ponad 500 uczestnikach PW

Udało nam się przywrócić pamięć o ponad 500 osobach: żołnierzach i ofiarach cywilnych Powstania Warszawskiego.

Wymieniliśmy stare, zniszczone i nieczytelne „mieczokrzyże”, stawiane za czasów komuny, na nowe wg. wzoru MPW. Łącznie 428 krzyży i 3 macewy w kwaterach C8, C10, D12. Dzięki pracy naszych wolontariuszy i koordynatorów udało się też ustalić nazwiska kilkudziesięciu osób pochowanych wcześniej jako N.N. Po ponad 70-ciu latach rodziny będą mogły zapalić znicz na grobie swoich bliskich.

Projekt dofinansowano ze środków budżetu państwa

Dotacja celowa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Pamięć o żołnierzach Wojska Polskiego

Przywróciliśmy pamięć o ponad 400 żołnierzach Wojska Polskiego poległych podczas II wojny światowej, spoczywających w kwaterze C28 na Powązkach Wojskowych.

W kwaterze B28 bohaterscy żołnierze września 1939 roku za sprawą komunistów przez lata spoczywali w kwaterze oznaczonej jako „Ludowe Wojsko Polskie”.

W ramach kolejnego etapu prac na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach poddaliśmy remontowi kwaterę, która do tej pory oznaczona była jako B28, czyli kwatera: „Wojsko Polskie 1945”. Dzięki pracy naszych wolontariuszy przeprowadzona została kwerenda i poprawiliśmy inskrypcje na grobach. Stare, zniszczone i nieczytelne mogiły zostały wymienione na nowe pomniki z krzyżem oraz orzełkiem wz 19.

Projekt dofinansowano ze środków budżetu państwa

Dotacja celowa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Remont Cmentarza Wojennego w Starych Babicach

Na Cmentarzu Wojennym w Starych Babicach odbyło się coroczne, lokalne wydarzenie poświęcone pamięci: żołnierzy września 1939 roku broniących Reduty Babickiej, lokalnej ludności cywilnej pomordowanej w czasie II wojny światowej, partyzantów Armii Krajowej oraz Powstańców Warszawskich. Na cmentarzu pochowanych jest ponad 370 osób. Bohaterów, o których miejscowa społeczność przekazuje pamięć z pokolenia na pokolenie.

W tym roku uroczystości miały podwójny wymiar. Z inicjatywy Premiera Mateusza Morawieckiego oraz Wojewody Mazowieckiego Konstantego Radziwiłła cmentarz został poddany kompleksowej rewitalizacji. Lokalna społeczność zabiegała o to od wielu, wielu lat. To dla nas wielki zaszczyt, że Fundacja Nie zapomnij o nas mogło włączyć się w realizację tego projektu.

Projekt dofinansowano ze środków budżetu państwa

Dotacja celowa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Przywrócenie krzyża na Cmentarzu Powstańców Warszawy na Woli

Udało się! Zdążyliśmy przed 1 sierpnia!

Przywróciliśmy krzyż na Cmentarzu Powstańców Warszawy na Woli. Krzyż stanął w miejscu, w którym pochowane są prochy kilkudziesięciu tysięcy osób pomordowanych przez Niemców w czasie Rzezi Woli.

Krzyż, o który przez lata zabiegały środowiska kombatanckie.

Krzyż, który został stąd usunięty przez komunistów kilkadziesiąt lat temu.

Po latach udało się go przywrócić. Autorem projektu rzeźby jest artysta Marek Moderau. Na krzyżu znajduje się 4 tysiące małych krzyży – które symbolizują liczbę zidentyfikowanych ofiar spoczywających na tym cmentarzu.

Dziękujemy inicjatorowi projektu – Panu Wojewodzie Mazowieckiemu Konstantemu Radziwiłłowi za zaufanie jakim nas obdarzył.

Projekt dofinansowano ze środków budżetu państwa

Środki z rezerwy ogólnej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Spełniliśmy obietnicę Pani Wandy Traczyk-Stawskiej

10 marca 1923 roku urodził się Andrzej Chołowiecki „Szary”, żołnierz AK, przyjaciel pani Wandy Traczyk-Stawskiej, na której rękach poległ w Powstaniu Warszawskim…

W 2018 roku udało nam się wyremontować jego grób.

Wspólnie spełniliśmy obietnicę, którą Pani Wanda złożyła Matce Andrzeja tuż po wojnie – że będzie się opiekowała jego grobem.

Wspomnienie Pani Wandy o Andrzeju:

– Andrzej był moim serdecznym kolegą. Razem walczyliśmy w Oddziale Osłonowym WZW. Miał zaledwie 21 lat…

W pierwszych dniach Powstania Warszawskiego nasz oddział toczył ciężkie walki. Pewnego dnia wybuch bomby spowodował ogromne zniszczenia w naszym budynku. Wszędzie unosił się pył, krztusiliśmy się, nie mogliśmy oddychać, Andrzej nic nie widział a pył oślepił go tak bardzo, że nawet po dłuższym czasie nie mógł przejrzeć na oczy. Bardzo się bał. Próbowałam go pocieszać i uspokoić. Niestety, jak to młodzi ludzie, koledzy z drużyny zauważyli jego przerażenie. Zaczęli mu dokuczać i wytykać tchórzostwo. Proszę pamiętać, że my nie byliśmy wojskiem zawodowym, byliśmy ochotnikami! Każdy miał prawo się bać. Po tej sytuacji Andrzej przeszedł wielką wewnętrzną przemianę. Wyzbył się lęku i już podczas następnego ataku na stanowiska niemieckie, pełen wiary i determinacji, wyskoczył jako pierwszy. Chciał walczyć, chciał zwyciężyć! Za Polskę! Niestety w trakcie walk dosięgła go seria karabinu i został ciężko ranny. Zmarł 14.08.1944. Widziałam wiele cierpienia i śmierci, ale tego nigdy nie zapomnę. Bardzo to przeżyłam. Po wojnie, po uwolnieniu z obozu jenieckiego przez pancerniaków gen. Maczka, trafiłam w 1946 roku do Palestyny, do Szkoły Młodszych Ochotniczek. Któregoś dnia, pewna kobieta na wieść o tym, że ja i koleżanki jesteśmy z Powstania, podeszła do nas i zapytała czy może kojarzymy pewnego chłopca. Pytała o Andrzeja Chołowieckiego! Mojego Andrzejka!… Sparaliżowało mnie i od razu zaczęłam strasznie płakać. Mama Andrzeja zrozumiała wszystko bez słów. Spytała tylko, gdzie jest pochowany jej syn. Niestety, mama Andrzeja nie czuła się na siłach, aby wrócić do PRL-u. Ojciec został zamordowany w Katyniu.

Andrzej pochowany jest na cmentarzu Bródnowskim.